بهگزارش قدس آنلاین، رئیسجمهور ایالات متحده روز گذشته در یک سخنرانی زنده تلویزیونی از کاخ سفید، مجموعهای از اسناد طبقهبندیشده را رونمایی کرد و مدعی شد این مدارک نشاندهنده «نفوذ گسترده چین در زیرساختهای انتخاباتی آمریکا» است. همزمان وبسایت رسمی کاخ سفید بیش از ۲۷۰ صفحه از این اسناد را در دسترس عموم قرار داد؛ اما آیا آنچه ترامپ درباره این اسناد و نقش چین در انتخابات پیشین آمریکا گفته، خالی از نقاط مبهم است؟
بررسی پنج باگ اساسی در اسناد جدید
نکته نخست، عدم ارائه مدرک مستقیم برای ادعای اصلی است. با وجود ادعای بلندبالای ترامپ مبنی بر اینکه چین «۲۲۰ میلیون پرونده رأیدهندگان آمریکایی را به طور غیرقانونی بدست آورده»، خود اسناد هیچ گونه مدرکی دال بر استفاده از این اطلاعات برای تغییر آرا یا دستکاری سیستمهای رأیگیری را ارائه نمیدهند. جالبتر اینکه جان سولومون، روزنامهنگاری که در تدوین این اسناد با کاخ سفید همکاری داشته، در مصاحبهای پس از سخنرانی تأکید کرد جامعه اطلاعاتی آمریکا «هیچ مدرکی» مبنی بر تغییر «حتی یک رأی» توسط هیچ کشور خارجی در انتخابات ۲۰۲۰، ۲۰۲۲ یا ۲۰۲۴ ندارد.
نکته دوم، وجود تناقض درونی میان اسناد و ادعاهای رئیسجمهور است. برخی از فایلهای منتشرشده به طور مستقیم با روایت ترامپ در تناقض هستند. برای نمونه، یک سند به صراحت اذعان میکند «دستکاری گسترده سیستمهای شمارش آرا برای تأثیرگذاری بر نتیجه نهایی، بسیار دشوار است». سند دیگری از سازمان سیا، در عین اشاره به تلاشهای جاسوسی چین برای گردآوری اطلاعات درباره تیم بایدن، تصریح کرده پکن «در حال حاضر قصد مداخله پنهانی برای تغییر نتیجه انتخابات را ندارد». جالبتر اینکه یکی از اسناد تحلیلگر، اصلاً درباره ونزوئلاست، نه آمریکا.
نکته سوم، تکرار اطلاعات قبلی با لباس تازه است. بررسیهای اولیه توسط سیانان و نیویورک تایمز نشان میدهد بخش اعظم این اسناد، اطلاعاتی تکراری از گزارشهای سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ هستند که قبلاً هم منتشر شده بودند. به عبارت دیگر، این مدارک «حفرههایی» را نشان میدهند که مسئولان انتخاباتی سالها از آنها مطلع بودند و بسیاری از آنها نیز پیش تر رفع شدند. هیچ سند جدیدی مبنی بر «تغییر واقعی نتیجه انتخابات» در این بسته وجود ندارد.
نکته چهارم، ابهام در ماهیت دادههای رأیدهندگان است. ادعای «۲۲۰ میلیون پرونده» نیاز به واکاوی دارد؛ زیرا بخش قابل توجهی از این دادهها از هفت ایالت به صورت عمومی قابل دریافت بودهاند و بخشی دیگر نیز دادههایی هستند که به طور قانونی توسط احزاب، نامزدها و محققان قابل خریداری هستند. کاخ سفید در متن اسناد از عبارت «خریداری، سرقت یا نفوذ» استفاده کرده که نشانه عدم تفکیک روشهای دسترسی به دادههاست.نکته پنجم، آمار غیرقطعی درباره رأیدهندگان غیرشهروند است. یکی از ادعاهای مطرح شده در اسناد، وجود دستکم ۲۵۰ هزار غیرشهروند در فهرست رأیدهندگان چهار ایالت است؛ اما منشأ این آمار، یک پایگاه داده تجاری با دقت پایین ذکر شده است. در مقابل، یک سیستم جامعتر که اطلاعات بیش از ۶۸ میلیون رأیدهنده را در ۲۵ ایالت بررسی کرده، تنها حدود ۲۸ هزار مورد نامنویسی غیرقانونی را یافته است. این اختلاف آماری نشاندهنده شکنندگی استدلال مبتنی بر این دادههاست.
چرایی بازگشت ترامپ به رویکرد تقلب
همزمان یک پرسش دیگر هم مطرح میشود؛ چرا ترامپ در این مرحله دوباره دارد مسئله انتخابات را مطرح میکند آن هم در شرایطی که خودش در قدرت است؟
عامل نخست، زمانبندی انتخاباتی است. این سخنرانی دقیقاً چهار ماه مانده به انتخابات میاندورهای برگزار شد؛ انتخاباتی که جمهوریخواهان در خطر از دست دادن کنترل یکی از دو مجلس کنگره هستند. در چنین شرایطی، بزرگنمایی تهدید خارجی، یک راهبرد کلاسیک برای تغییر فضای رسانهای و جذب رأی هواداران محسوب میشود.
عامل دوم، پیشبرد یک دستورکار قانونی مشخص است. ترامپ در این سخنرانی مستقیماً از کنگره خواست لایحه «نجات قانون رأیدهندگان آمریکا» را تصویب کند که شامل الزام به ارائه کارت شناسایی عکسدار، اثبات شهروندی هنگام نامنویسی و محدودیت شدید رأیگیری پستی است. این لایحه بارها در مجلس نمایندگان (تحت کنترل جمهوریخواهان) تصویب؛ اما در سنا(با اکثریت دموکرات) مسدود شده است. بنابراین، این اقدام بیشتر یک فشار سیاسی بر دموکراتهاست تا یک افشاگری اطلاعاتی.
عامل سوم، تناقض آشکار با ارزیابی رسمی جامعه اطلاعاتی است. مهمترین ضعف این روایت، تناقض آن با گزارش رسمی دفتر مدیر اطلاعات ملی(ODNI) است که در سال ۲۰۲۱ با «اطمینان بالا» اعلام کرد: «چین هیچ اقدام مداخلهجویانهای با هدف تغییر نتیجه انتخابات ریاستجمهوری آمریکا انجام نداد». این گزارش در دوره مدیریت جان رتکلیف -که خود یکی از متحدان ترامپ است- تدوین شده بود.
عامل چهارم، تداوم یک روایت شخصی است. از شکست در انتخابات ۲۰۲۰ تاکنون، ترامپ بیش از ۱۰۰ بار ادعای تقلب گسترده را مطرح کرده، در حالی که بیش از ۶۰ دادگاه فدرال و ایالتی این ادعاها را رد کردهاند. تحلیلگران نیویورک تایمز معتقدند هدف اصلی این سخنرانی، بازتعریف روایت تاریخی است به گونهای که هوادارانش همواره او را نه یک بازنده؛ بلکه قربانی یک «دستگاه فاسد» ببینند.
در نهایت اینکه اسناد جدید اگرچه به برخی از آسیبپذیریهای شناخته شده سیستم انتخاباتی آمریکا اشاره میکنند؛ اما از ارائه مدرکی مبنی بر تغییر واقعی نتایج آرا توسط چین یا هر کشور دیگری ناتواناند. این اسناد بیش از آنکه حاوی اطلاعات تازه باشند، بازخوانیای از دادههای پیشین با هدف تحریک افکار عمومی و پیشبرد دستورکار قانونی مشخصی در آستانه انتخابات هستند. همچنین میان ادعاهای مطرح شده و گزارش رسمی جامعه اطلاعاتی آمریکا، شکاف عمیقی وجود دارد که نمیتوان از آن چشمپوشی کرد. در نهایت، آنچه در این ماجرا بیش از هر چیز به چشم میآید، کاربست یک موضوع امنیتی در بازیهای سیاسی داخلی آمریکاست؛ آن هم در شرایطی که چین بارها هرگونه دخالت در امور داخلی کشورها را رسماً تکذیب کرده و بر پایبندی به اصل عدم مداخله تأکید داشته است.
خبرنگار: نیکپندار
نظر شما